Artykuł Jakim grzechem brudzą się najczęściej liderzy polskich firm? pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>Lenistwo uprawiamy na różne sposoby. Najłatwiej zauważam u siebie lenistwo fizyczne. Przejawia się ono w unikaniu regularnego wysiłku fizycznego. Czy nie przesadzam, skoro przebiegłam maraton i biegam od 25 lat? Ostatni miesiąc to powrót do codziennej aktywności po czterech miesiącach przerwy. Bywam dla siebie wyrozumiała, i dlatego poszukam innej definicji. Z wyboru jestem leniwcem.
Kiedy nadarzy się sposobność praktykuje niespieszny tryb jazdy na nartach, umiarkowaną prędkość jazdy samochodem, trucht zamiast ścigania na czas, długie przytulanie zamiast szybkiego całusa. Mogę w bezruchu trwać kilka godzin patrząc na jesienne drzewa lub na Misię i Batmana, moje dachowce. Lubię zwalniać, kiedy bocznymi drogami wracam autem do Wilanowa. Wydłużam chwile, kiedy rano piję kawę i na kilka minut siadam na schodach przed domem.
Natomiast wielokrotnie spotykam się z innym rodzajem lenistwa, niezwykle groźnym, lenistwem intelektualnym i duchowym. Polega ono na tym, że człowiek nie używa swojej zdolności myślenia, odczuwania po to, by obserwować siebie i rzeczywistość i by wyciągać logiczne wnioski z tych obserwacji. Także wnioski z bolesnych konsekwencji ulegania swoim lękom, stereotypom. Takie lenistwo prowadzi do trwania w ignorancji, do bezkrytycznego myślenia i działania.
Człowiek, który ulega lenistwu w sferze myślenia, staje się duchowo jałowy, gdyż duchowość to zdolność do zrozumienia swojego sensu życia i do szukania odpowiedzi na najważniejsze pytania: kim jestem, dokąd zmierzam, w oparciu o jakie wartości realizuje swoje pragnienia? Czy widzę dobro innych ludzi? Lenistwo duchowe oznacza, że nie stawiamy sobie takich pytań.
Oznacza to niechęć człowieka do analizowania własnego postępowania w kategoriach dobra i zła. Człowiek leniwy w sferze moralnej ma nieuporządkowane sumienie, a w konsekwencji nieuporządkowane życie i biznes. Myślę, że spotykacie na co dzień w relacjach biznesowych osoby leniwe moralnie, które nie zdają sobie sprawy z rozmiaru zniszczeń, jakich dokonują wokół siebie.
W tym upatruję główny grzech przedsiębiorców. Skutki tego grzechu to niefrasobliwość w inspirowaniu się cudzymi pomysłami, zapożyczanie idei, kopiowanie, kradzież własności intelektualnej, naśladownictwo, ignoranctwo w osobistym rozwoju.
Trzeba mieć przynajmniej jedną bratnią duszę albo rodzinę, w której człowiek się odbudowuje, jeśli mamy styczność z takimi osobami. Trzeba dążyć do naturalnego zabezpieczenia, dzięki któremu nie trzeba stosować specjalnych technik antystresowych, żeby dojść do siebie. Jedną ze sprawdzonych metod jest zbudowanie dla siebie grupy wsparcia lub przebywanie w otoczeniu osób o budującym podejściu do życia.
Wysłuchajcie rozmowy z adeptką kursu budowania marki premium, Żanetą Auler, Opowiadaczem Ameryki, przewodnikiem, podróżnikiem. Właścicielka biura Fun Travel z siedzibą w prestiżowej dzielnicy Los Angeles i studia fitness YogaCycle celnie punktuje mocne i słabe strony polskich przedsiębiorców.
Artykuł Jakim grzechem brudzą się najczęściej liderzy polskich firm? pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>Artykuł Co sprzedajecie? pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>
Wiele rozmów prowadzonych ostatnio skłania mnie do tej pierwszej perspektywy, trudnej dla wielu do przyjęcia.
Przypominam sobie zasłyszaną historię od jednej z klientek. Na jednym ze śniadań biznesowych poznała właścicielki firm, które kilka lat wcześniej ukończyły u mnie kurs. Rozmowa potoczyła się wartko w kierunku, co ci to dało, jak rozwinęłaś swoją markę osobistą. Odpowiedzi różne, ale jedna z osób jednoznacznie stwierdziła, że efektem jest pisanie bloga i stała obecność w sieci. Trochę to trwało, zanim przetrawiłam, co usłyszałam, ale konkluzja nastąpiła po pytaniu klientki. Ewa, powiedz mi, jak one to robią, mają wymagające zawody, a znajdują czas na pisanie bloga, bycie aktywnym w sieci, są na każdym śniadaniu dla kobiet, piszą artykuły na portalach tematycznych.
Jak to robią? Moja intuicja podpowiada, że czegoś jednak robią mniej. Budowanie contentu w sieci, stała obecność na wydarzeniach i konferencjach wymaga dużego nakładu czasu. Taka marketingowa aktywność odsuwa uwagę przedsiębiorcy od głównego biznesu i daje sygnał, że niewystarczająco dużo sił poświęca swojej aktywności zawodowej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przedsiębiorca deleguje niektóre z tych działań marketingowcom. Powiem z całą odpowiedzialnością, praktycy biznesu, właściciele firm, menadżerowie, prawnicy, politycy, członkowie zarządu, dziennikarze, artyści, aktorzy a także wszystkie osoby, które chcą budować markę premium nie powinni prowadzić bloga, nawet na tak specjalistyczne tematy jak np. prawo autorskie w internecie, czy kwestie gospodarcze, polityczne.
Nadal rekomenduje osobiste zaangażowanie w bloga tym, dla których jest to narzędzie sprzedaży. Blog jest świetnym miejscem, gdzie uczymy się formować przekaz marki. Pisanie oczyszcza umysł i jest praktycznym, prostym sposobem wyrażania opinii, mówienia o wartości swoich usług i produktów, informowania o ofercie. Od kilku lat piszę bloga, na początku miałam dużą potrzebę edukowania czym jest marka osobista, jednak dzisiaj to już nie ma racji bytu, temat znany, wyłonił się rynek ekspertów. W tym roku zmieniłam formę bloga z firmowego na osobisty, zmieniłam tematykę i częstotliwość. Zawiesiłam w maju swoją aktywność na prywatnym Facebooku, okroiłam zawartość do biznesowego minimum. Pozostawiłam tylko oficjalny Funpage Marka z Klasą, Instagram, Youtube. Łączy je aspekt mojego życia zawodowego – praca nad marką z przedsiębiorcami.
Każdy sam musi dojrzeć do własnych decyzji. Nie da się kompletnie wycofać z sieci, ponieważ stając się osobą publiczną i marką premium, zgadzasz się na bycie obserwowanym. Możemy jednak sami zarządzać treściami na swój temat i oszczędnie, z rozwagą publikować własne przemyślenia. Jeśli chcemy pozostać marką premium, trzeba jasno formować swoje myśli, dbać o precyzję i jakość komunikatu.
Artykuł Co sprzedajecie? pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>