Artykuł Zbieractwo pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>
Nic dziwnego, że pędziłam od zajęcia do zajęcia. Ciągłe wypatrywanie okazji biznesowych, nowych kontaktów, i ten niepokój którego nie potrafiłam przez wiele lat zrozumieć a tym bardziej się pozbyć.
Zastanawiałam się, ile muszę zebrać na koncie firmowym, żeby przestać. Dzisiaj widzę, że moim priorytetem w biznesie stało się “zbieractwo”.
Zatrzymał mnie wypadek i cała seria zdarzeń, która w krótkim czasie doprowadziła do straty bezpiecznego zapasu. Bolało jak diabli. A później przyszła uwalniająca refleksja. To było złudzenie. Przez wiele lat żyłam złudzeniem, że bezpieczeństwo mogę kupić, zabezpieczyć, przewidzieć. Okazało się, że strata nie odebrała mi poczucia bezpieczeństwa. Możecie wierzyć lub nie, ale uwolniłam się od zbieractwa.
I tak spojrzałam w przeszłość, w wszechogarniające poczucie niepewności, które towarzyszyło mi przez lata. Ono zawsze tam było, w głębi mnie. Ostatnie lata to największy rozwój zawodowy, zdobycie rynku dla niszowej usługi i stworzenie kursu premium. Zbudowałam nową wartość dla klientów. Odbudowały się straty.
Odbudowałam co ważniejsze zaufanie do życia, zaufanie do siebie. Ufam, że nic w naszym życiu nie dzieje się bez przyczyny. Odbieramy życiowe lekcje. Jedni odrabiają pracę domową i uczą się, wyciągają wnioski a inni pędzą dalej.
Może to naiwnie zabrzmi, ale zaczynam każdy poranek od skupienia myśli na sercu i wdzięczności. Słucham piosenki “Miłość to słowa dwa” z płyty Pieśni szczęścia i jestem spokojna.
Zmieniam styl pracy. Wykorzeniłam nerwowość i niepewność. Po drodze uświadomiłam sobie, że od jakiegoś czasu najcięższa robota polega na przejęciu kontroli nad własnym życiem. Jedną z największych życiowych przyjemności jest odejście od tego, kim zdaniem innych powinnaś być, na rzecz zmierzania w stronę tego, co naprawdę kochasz, we własnym sercu, w zakamarkach duszy.
Przestałam wybiegać w przyszłość, kiedy naprawdę zrozumiałam i poczułam głęboko w trzewiach, że nie mam na wpływu na losowe zdarzenia i co najważniejsze, nie odgadnę co mnie czeka i moją rodzinę za dzień, dwa dni, a co dopiero za rok, dwa, pięć.
Jestem wdzięczna za tamten dzień, za ten jeden dzień, który wszystko zmienił i tak wiele uświadomił. Tak się właśnie rozwijamy. Tak ulegamy cudom.
Życie upomni się o nadanie mu sensu, ważności. Zmieniamy się pod wpływem inspiracji, ale częściej w chwilach determinacji, kiedy niewygoda lub próg bólu jest nie do zniesienia. Wolałabym, żeby w waszym życiu inspiracja stała się motorem głębokich zmian. Niestety w naszej naturze to ból a raczej próba jego uniknięcia motywuje bardziej do zmiany niż wizja lepszej przyszłości.
Z perspektywy odrobionej lekcji, powiem: nie warto. Nie warto czekać na lekcję od życia, żeby poznać jego wartość i określić pragnienia, ambicje. Nie warto żyć w świecie półprawdy, półszczęścia, półwygody, półmiłości, półakceptacji. Życie jest zbyt cenne, by zadowalać się imitacją.
Decydujące jest to, w jaki sposób kształtujesz swoje życie. Do najważniejszych pytań w procesie budowania marki oprócz pytania o to, czego chcesz więcej od życia, należy pytanie: czego życie oczekuje od Ciebie? Czy jesteśmy gotowi wnieść swój wkład, czy wolimy skapitulować? Człowiek, który się nie rozwija i nie wykorzystuje swoich talentów i umiejętności, żyje wbrew swojej naturze. Każdy, kto dotyka poprzez markę własnej prawdy kim jest, co czuje, czego pragnie, jaką wartość wnosi w życie innych, jakie jest jego powołanie, odnajduje spokój.
Wiadomość, jaką otrzymałam na koniec dnia od żony klienta: “Mój mąż kwitnie. Cudownie, że pracuje z Tobą. Dziękuję”.
Warto nadać życiu sens i zmierzać w stronę tego, co naprawdę kochasz, we własnym sercu, w zakamarkach duszy.
Artykuł Zbieractwo pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>Artykuł Jak zbudować markę premium w sieci? Część I pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>
Doświadczeni marketingowcy pokazują Personę jako narzędzie do budowania idealnego profilu klienta https://paweltkaczyk.com/pl/persona-narzedzie-budowania-marki/.
Natomiast w moim procesie budowania tożsamości marki osobistej, wydobywam na światło Personę do łatwiejszego zrozumienia „dramatu – sztuki”, w której każdy właściciel bardziej świadomie lub nie, odgrywa różnorakie role.
W starożytnym teatrze, aktorzy używali masek. Greckie słowo określające maskę to Persona. Jeden aktor, używając kliku masek odgrywał wiele ról, podnosząc odpowiednią maskę podczas wypowiadania kwestii. Maski pomagały publiczności zrozumieć postać, ponieważ pokazywały jasno wyrażone emocje i umożliwiały zorientowanie się, kto i w jakiej roli przemawia. Co ciekawe, widzowie reagowali na maski, nie na aktora stojącego za nią. Aktor kryjąc się za Personą, pokazywał dokładnie to, co chciał, żeby było widoczne i ukrywał, to czego nie chciał pokazać.
To samo dzieje się, kiedy budujesz swoją widoczność w dzisiejszych czasach. W wyniku treningu życia, czy chcesz, czy nie, stosujesz własną, wyjątkową maskę społeczną – Personę, którą rozwinąłeś i kierujesz do świata.
Widzisz tylko to, czego wypatruje Twoja Persona, jeśli działasz w trybie automatycznym. Osoby, które budują markę osobistą a nie znają swojej persony, grywają swoje role nawykowo i w znanym sobie schemacie, scenariuszu. Ten sam scenariusz realizują w życiu osobistym jak i pełniąc rolę właściciela firmy.
Najczęściej w społecznym odbiorze nadmiernie eksponujemy jedną rolę, czy to rolę eksperta, rolę właściciela firmy, prezesa lub chociażby bycie mamą. Nie ma w tym nic złego pod warunkiem, że jesteśmy świadomi własnych wyborów i decyzji. Niezbyt szczęśliwa sytuacja jest kiedy odbiorcy marki odczytują scenariusz i rolę, jaką odgrywa persona a sam zainteresowany nawet nie zauważa przewidywalności własnej gry. Taka osoba jest bardzo sterowna dla innych, ponieważ łatwo jest manipulować dając personie dokładnie to no co jest wyczulona. Dramat Persony jest ważny również dlatego, że jest duże prawdopodobieństwo pomijania w twoim życiu tego co do twojej persony nie pasuje. Persona pomaga zobaczyć ci to, co masz zobaczyć, i zrobić to, co masz zrobić.
„Gdy pozostajesz nieświadomy wobec tego, nie masz swojej persony; to ona ma ciebie.”
To czego trzeba w zrozumieniu tożsamości własnej marki osobistej, to ktoś jeszcze, kto żyje obok persony, ktoś dużo bardziej przerażający, kogo boimy się pokazać i robimy wszystko, by nie wyszedł na publiczny widok. Mimo to, właśnie on jest najlepszą dźwignią rozwoju; twój cień.
Kolejny wpis o cieniu, zapraszam.
Artykuł Jak zbudować markę premium w sieci? Część I pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>