Artykuł Zbieractwo pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>
Nic dziwnego, że pędziłam od zajęcia do zajęcia. Ciągłe wypatrywanie okazji biznesowych, nowych kontaktów, i ten niepokój którego nie potrafiłam przez wiele lat zrozumieć a tym bardziej się pozbyć.
Zastanawiałam się, ile muszę zebrać na koncie firmowym, żeby przestać. Dzisiaj widzę, że moim priorytetem w biznesie stało się “zbieractwo”.
Zatrzymał mnie wypadek i cała seria zdarzeń, która w krótkim czasie doprowadziła do straty bezpiecznego zapasu. Bolało jak diabli. A później przyszła uwalniająca refleksja. To było złudzenie. Przez wiele lat żyłam złudzeniem, że bezpieczeństwo mogę kupić, zabezpieczyć, przewidzieć. Okazało się, że strata nie odebrała mi poczucia bezpieczeństwa. Możecie wierzyć lub nie, ale uwolniłam się od zbieractwa.
I tak spojrzałam w przeszłość, w wszechogarniające poczucie niepewności, które towarzyszyło mi przez lata. Ono zawsze tam było, w głębi mnie. Ostatnie lata to największy rozwój zawodowy, zdobycie rynku dla niszowej usługi i stworzenie kursu premium. Zbudowałam nową wartość dla klientów. Odbudowały się straty.
Odbudowałam co ważniejsze zaufanie do życia, zaufanie do siebie. Ufam, że nic w naszym życiu nie dzieje się bez przyczyny. Odbieramy życiowe lekcje. Jedni odrabiają pracę domową i uczą się, wyciągają wnioski a inni pędzą dalej.
Może to naiwnie zabrzmi, ale zaczynam każdy poranek od skupienia myśli na sercu i wdzięczności. Słucham piosenki “Miłość to słowa dwa” z płyty Pieśni szczęścia i jestem spokojna.
Zmieniam styl pracy. Wykorzeniłam nerwowość i niepewność. Po drodze uświadomiłam sobie, że od jakiegoś czasu najcięższa robota polega na przejęciu kontroli nad własnym życiem. Jedną z największych życiowych przyjemności jest odejście od tego, kim zdaniem innych powinnaś być, na rzecz zmierzania w stronę tego, co naprawdę kochasz, we własnym sercu, w zakamarkach duszy.
Przestałam wybiegać w przyszłość, kiedy naprawdę zrozumiałam i poczułam głęboko w trzewiach, że nie mam na wpływu na losowe zdarzenia i co najważniejsze, nie odgadnę co mnie czeka i moją rodzinę za dzień, dwa dni, a co dopiero za rok, dwa, pięć.
Jestem wdzięczna za tamten dzień, za ten jeden dzień, który wszystko zmienił i tak wiele uświadomił. Tak się właśnie rozwijamy. Tak ulegamy cudom.
Życie upomni się o nadanie mu sensu, ważności. Zmieniamy się pod wpływem inspiracji, ale częściej w chwilach determinacji, kiedy niewygoda lub próg bólu jest nie do zniesienia. Wolałabym, żeby w waszym życiu inspiracja stała się motorem głębokich zmian. Niestety w naszej naturze to ból a raczej próba jego uniknięcia motywuje bardziej do zmiany niż wizja lepszej przyszłości.
Z perspektywy odrobionej lekcji, powiem: nie warto. Nie warto czekać na lekcję od życia, żeby poznać jego wartość i określić pragnienia, ambicje. Nie warto żyć w świecie półprawdy, półszczęścia, półwygody, półmiłości, półakceptacji. Życie jest zbyt cenne, by zadowalać się imitacją.
Decydujące jest to, w jaki sposób kształtujesz swoje życie. Do najważniejszych pytań w procesie budowania marki oprócz pytania o to, czego chcesz więcej od życia, należy pytanie: czego życie oczekuje od Ciebie? Czy jesteśmy gotowi wnieść swój wkład, czy wolimy skapitulować? Człowiek, który się nie rozwija i nie wykorzystuje swoich talentów i umiejętności, żyje wbrew swojej naturze. Każdy, kto dotyka poprzez markę własnej prawdy kim jest, co czuje, czego pragnie, jaką wartość wnosi w życie innych, jakie jest jego powołanie, odnajduje spokój.
Wiadomość, jaką otrzymałam na koniec dnia od żony klienta: “Mój mąż kwitnie. Cudownie, że pracuje z Tobą. Dziękuję”.
Warto nadać życiu sens i zmierzać w stronę tego, co naprawdę kochasz, we własnym sercu, w zakamarkach duszy.
Artykuł Zbieractwo pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>Artykuł Siła woli pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>
Niewielu potrafi odpowiedzieć na to pytanie, a większość nigdy go sobie nie zadała. Tymczasem znalezienie odpowiedzi gwarantuje niegasnącą siłę woli i twórcze zaangażowanie w budowanie osobistej marki.
Co ok. 2 minuty, spotykasz się z sytuacją, która wymaga sprawdzenia siły woli. Pozwalasz sobie na coś lub odmawiasz. Podejmujesz bardziej lub mniej ważne decyzje biznesowe. Z czego zrezygnować? Kogo zatrudnić? Z kim wyjść na lunch? W co się ubrać? Jakie wybrać śniadanie? O której godzinie wyjść z pracy? Z kim się spotkać? Co kupić? itp. W ciągu dnia spędzasz od 3 do 4 godzin na ćwiczeniu siły woli.
Pamiętam postanowienie pracy nad osobowością i nawykami. Ułożyłam wtedy mantrę, która wyznacza kierunek w moim rozwoju.
Gdybym po latach została na etapie ambitnej afirmacji, mogłabym dzisiaj powiedzieć wyłącznie o doświadczeniach swoich klientów. Jednak cała droga wzrastania i szlifowania specjalizacji w tworzeniu marek wymagała samodyscypliny, a wręcz powiedziałabym oddania się całkowicie realizacji swojej wizji. Jeśli ktoś pamięta obrazek konia z klapkami na oczach, to ja byłam takim koniem. Wszystko co rozpraszało odłożyłam na bok.
Podczas gdy inni podróżowali, zmieniali plany, projekty ja byłam w swoim świecie kursów marki. Pierwsze lata przypominały powolne wspinanie się na stromą górę, szczytu długo nie widziałam. Konkurencja raz rosła, a raz wykruszała się. Natomiast ja szlifowałam doświadczenie, prowadziłam kolejne kursy, prelekcje, wystąpienia, pisałam bloga, artykuły, tworzyłam kanał YouTube. Minęło 8 lat, przestałam być rzemieślnikiem, po drodze pojawił się element finezji i wyrafinowania w tym co robię. Skupiam się na twórczej pracy, bawię się tym co i jak łączę. Tworzę markę na miarę osoby i firmy z którą współpracuję. Kiedy to się stało? Nie potrafię określić.
Po drodze przechodziłam kilka ciężkich kryzysów, wiele porażek, ale wciąż doskonaliłam produkt i strategię. Dążyłam do najwyższej jakości. Błędów popełniłam całkiem sporo, najczęściej kiedy porównywałam się z konkurencją i ulegałam panice. Czy daję siebie za przykład osoby o silnej woli? Tak, to cecha bardzo uświadomiona w moim życiu. Dzisiaj to co robię i w czym jestem zawodowcem procentuje dobrą marką i renomą, jaką zdobywam u klientów. Na silną wolę jak i na sukces w swojej specjalizacji musiałam zapracować.
Pomiędzy sukcesem a porażką układa się niewidoczna linia, a ta linia to siła woli. Siła woli daje moc do przezwyciężenia siebie oraz takich cech i nawyków, które trzymają w samozadowoleniu i w szponach ego.
Pracuję z klientami, którzy budzą mój szacunek. Większość właścicieli firm ma wbudowaną siłę woli w pancerz swojej osobowości. Nie rodzimy się z ta cechą, natomiast każdy z nas może ją wypracować poprzez praktykowanie. Właściciele mają sprzyjające warunki do hartowania swojej woli, ponieważ są silnie zmotywowani do osiągnięcia osobistych celów, które tak się najczęściej składa, że są celami biznesowymi. Jeśli nie masz firmy, pozostaje codzienna uważność.
Dotrzymuj słowa i nie w stosunku do innych ale przede wszystkim w relacji z samym sobą. Siłę woli ćwicz poprzez pracę nad swoimi nawykami. Zły nawyk możesz zmienić tylko poprzez zastąpienie go tym dobrym i wspierającym Twoje cele. Dotyczy to codziennych decyzji: zjadanie nadprogramowych słodyczy zastępuje nawykiem jedzenia daktyli i orzechów, poranne przeglądanie Instagrama zastępuje słuchaniem inspirującego audiobooka, wypicie kawy ze śmietanką zastępuje miętową herbatą, rezygnuje z kolejnej pary butów, żeby wyjechać na egzotyczne wakacje itd.
Szukaj codziennie odpowiedzi na pytanie co motywuje Ciebie na tyle, że zrobiłabyś wszystko, aby go osiągnąć? Wspierające nawyki określisz, jeśli zaczniesz realizować wystarczająco wielki i ważny cel. Siła woli pomoże ci wytrwać na tej drodze.
W życiu biznesowym określenie ambitnego celu jest kluczowe dla sukcesu natomiast znalezienie odpowiedzi PO CO, daje paliwo dla naszej woli.
Artykuł Siła woli pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>Artykuł Jak zbudować markę premium w sieci? Część II pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>
Obcy, przyprawia nas o dreszcze, jak z filmu grozy. Sama myśl o najciemniejszych zakamarkach naszej duszy, przeraża bardziej niż realne zagrożenie. Co ukrywamy przed światem, czego się wstydzimy, czego nie akceptujemy w sobie, co grzebiemy w niepamięci? W obawie przed odkryciem “prawdziwej twarzy”, nazywanej autentyczną robimy różne uniki lub nadmiernie nadmuchujemy jeden wymiar naszego wizerunku, Personę.
Mylimy personal branding z kreowaniem samego siebie. Do tego stopnia dajemy się pochłonąć kreowaniu własnej Persony, że przestajemy rozróżniać, co jest jeszcze naszą myślą, czuciem, decyzją a co wynika z premiowanych zachowań, czy ze strachu przed wypłynięciem “prawdy”? Nie w tym rzecz, by z zadowoleniem klepać się po plecach i powtarzać: jestem najlepsza. Ważny jest w budowaniu marki proces i transformacja, ponieważ prowadzą do pełnego, świadomego i twórczego życia.
Transformacja wymaga zajęcia się tym, co najbardziej przeraża, tym co skrywamy nie tyle przed innymi, co przed samą sobą – cieniem, obcym inaczej negatywnym obrazem siebie.
Cień (pojęcie wprowadzone do współczesnej psychologii przez C.G.Junga) kształtuje się w dzieciństwie, kiedy uczymy się jacy powinniśmy być, a jakimi być nie wolno. Cień formuje to, co tłumimy i usuwamy do nieświadomości w obawie przed odrzuceniem przez innych ludzi.
“Cokolwiek ma moc wyzwalania z pozoru nieuzasadnionych wybuchów złości lub prowokuje do izolowania się, możemy być pewni, ma przyczyny ukryte są w strefie cienia, czyli w nieświadomości. Wszyscy mieszkamy we wspaniałych pałacach umysłu, ale większość z nas używa tylko jednego pokoju. Do pozostałych boimy się nawet zbliżyć, a strych i piwnice budzą w nas paniczny lęk. Ciąży na nas kulturowe tabu zabraniające zaglądania szczególnie do piwnic (cielesność, popędy, agresja, potrzeba indywidualnego przetrwania) i na strychy (miłość, duchowość, ekstaza, wolność). To wielkie i zasmucające marnotrawstwo możliwości, jakie stwarza człowiecze życie. Na szczęście coraz więcej ludzi zaczyna rozumieć, że warto wreszcie rozgościć się w swoim dziedzictwie. Odkrywa, że od zawsze mieszkamy w niewymownie pięknym, przebogatym pałacu bez ścian i okien. Przeczuwa, że nie wykorzystują swojego potencjału fizycznego, emocjonalnego, intelektualnego i duchowego – i pragnie to zmienić.”
Wiele osób wybiera pozostawanie w niewiedzy, ponieważ obawia się pracy nad poznaniem siebie. W procesie budowania marki istnieje bezpieczna przestrzeń, by uczciwie i łagodnie przyjrzeć się sobie. Jeśli nie poznamy własnych lęków, będziemy wierzyć, że istnieje gdzieś lepsze miejsce, że możemy stać się kimś lepszym, nigdy nie będziemy w stanie się odprężyć i zaakceptować tego, kim i gdzie naprawdę jesteśmy. Potęga transformacji w personal brandingu, zawiera się w docieraniu do własnej autentyczności. Bardzo łatwo sięgać po małe kłamstewka, gdy piszesz własną historię. Kreując Personę, musisz unikać nawet minimalnej przesady i pozornie nieszkodliwych półprawd, gdyż wcześniej czy później zaszkodzą twojej marce. Sekret budowania autentycznej marki polega na tym, że nie ma żadnego sekretu. Trzeba żyć i pracować w prawdzie.
Artykuł Jak zbudować markę premium w sieci? Część II pochodzi z serwisu Ewa Czertak.
]]>