Warning: Creating default object from empty value in /wp-content/themes/enfold/config-templatebuilder/avia-shortcodes/slideshow_layerslider/slideshow_layerslider.php on line 28

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /wp-content/themes/enfold/config-templatebuilder/avia-shortcodes/slideshow_layerslider/slideshow_layerslider.php:28) in /wp-includes/feed-rss2.php on line 8
personal branding – Ewa Czertak https://ewaczertak.pl personal branding dla CEO i przedsiębiorców Mon, 17 May 2021 15:54:35 +0000 pl-PL hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.9.26 Nokaut https://ewaczertak.pl/nokaut/ https://ewaczertak.pl/nokaut/#respond Tue, 28 May 2019 08:02:07 +0000 https://ewaczertak.pl/?p=612 Jeśli zaczniesz napełniać głowę szczegółami i drobiazgami, nie będzie w niej miejsca na sprawy naprawdę ważne.   Wszystko zaczyna się w głowie. Każdy z nas ma jakąś historię która albo już się wydarzyła albo dzieje się obecnie. Jeśli  ta historia trzyma w miejscu to najczęściej zaczyna być usprawiedliwiaczem naszej bezczynności lub pozornych czynności.    Pozorne […]

Artykuł Nokaut pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
Jeśli zaczniesz napełniać głowę szczegółami i drobiazgami, nie będzie w niej miejsca na sprawy naprawdę ważne.

 

Wszystko zaczyna się w głowie. Każdy z nas ma jakąś historię która albo już się wydarzyła albo dzieje się obecnie. Jeśli  ta historia trzyma w miejscu to najczęściej zaczyna być usprawiedliwiaczem naszej bezczynności lub pozornych czynności. 

 

Pozorne działania, pozorne decyzje, krok do przodu, żeby potem zrobić dwa do tyłu. 

 

Większość osób nie przeczuwa jak wielki wpływ na podejmowane przez nich decyzje mają osobiste historie oraz aktualne przeżycia. 

 

Kończę 30 dni pracy nad zmianą jednego nawyku. To był trudny zawodnik do pokonania. Nokautował mnie codziennie od kilkudziesięciu lat. Pierwszego maja weszłam na ring, żeby świadomie wygrać z nawykową reakcją mojego mózgu na ból. 

Jeszcze miesiąc temu nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo jestem wrażliwa na ten wyzwalacz. Od kiedy pamiętam jak tylko pojawiał się problem, a ten zawsze łączył się z emocjonalnym bólem przechodziłam w tryb automatyczny –  sprawnego działania – coś na kształt polującej lwicy. Czujna, uważna, skoncentrowana, napięta. Im bardziej bolało tym szybciej i efektywniej działałam. Ceniłam siebie, że motywuje mnie porażka i nawet  określiłabym to jako przyczynę osobistego sukcesu.  Zadowolenie i rozprężenie na skutek dobrze wykonanej pracy zajmował mnie na ułamek sekundy. Wyczuliłam swoje zmysły i emocje w poszukiwaniu zagrożenia. W takim trybie byłam efektywna, ale i zawsze czujna.

 

Jeśli cofniecie się do moich wpisów sprzed kilku lat, już wtedy poszukiwałam recepty na szczęście i radość w życiu. 

 

Dwa lata minęły a ja mam swoje olśnienie. Przy dużym poziomie wrażliwości budowałam przez całe lata mechanizm działania oparty ma bólu. Dlatego moja wrażliwość na przeżywanie pozytywnych emocji była przytłumiona. Nawet jeśli moje życie było pełne pięknych zdarzeń i sukcesów, to mój mózg nie reagował na nie tak intensywnie jak na ból i porażkę. Stałam się królową smutku, powagi, nostalgii, głębi i rozczarowań. 

 

Zakończyłam po 30 dniach  walkę z najgroźniejszym przeciwnikiem w moim życiu. 

 

Walka wygrana a bitwa wciąż trwa. Budowanie pozytywnej wrażliwości wymaga zmiany chemii w mózgu a po wielu latach automatycznych reakcji, to wymaga uważności. Stare nawyki są jak betonowe kapcie. Moment nieuwagi i wracają na swoje miejsce. 

 

Czy wydaje się Wam, że macie inaczej? 

 

Słyszę podobne historie tu w biurze na Narbutta. 

 

Jeśli prowadzisz firmę od kilku czy kilkunastu lat, masz na swoim koncie serie mniejszych i większych porażek. Decydująca jest reakcja, jaka powtarzała się w odpowiedzi na porażki. Przypisywanie im nadmiernego emocjonalnego znaczenia może doprowadzić do automatycznego unikania sytuacji trudnych, w tym unikania wyzwań jakie stają  przed Tobą i Twoją firmą. 

 

Takie osoby zrobią wszystko, by uniknąć emocjonalnej  przykrości. Ze szkodą dla siebie i firmy, nie wyrażą na wprost swoich żądań, oczekiwań w relacji z klientem, pracownikiem, partnerem. Nie podejmą otwartych działań PR osobistej i firmowej marki z obawy przed negatywną opinią czy krytyką. Będą wypatrywały nieistniejącego zagrożenia i będą nawet działały tak, jakby miały za chwilę stoczyć bitwę. Jeśli jesteś szefem, zastanów się co przekazujesz swoim ludziom? Jakie emocje i nastawienie do klienta i rynku? Zamiast zastanawiać się jak klient ma Ciebie pokochać, zacznij kochać klienta. Mówię całkiem serio. W budowaniu marki osobistej bezruch, szybko pozostawi cię na bocznym torze. A tam klient nie zagląda, chyba że przypomni o nas wymuszony ruch w płatnych kampaniach.

 

Osoby wrażliwe na ból i zranienia, mają trudniej z publicznym wyjściem do klienta. A dzisiaj ten rodzaj wyjścia daje widoczność i rozpoznawalność. Minęły czasy statycznych stron internetowych i wysyłanych bezosobowo ofert.

 

Trzeba zmierzyć się z własną wrażliwością, i odpornością na opinię, krytykę jeśli chcesz korzystać z narzędzi marketingu bezpośredniego w tym z marki osobistej.

 

Stworzenie czegoś własnego, autorskiego, a jednocześnie atrakcyjnego dla innych, czyli dającego się sprzedać, jest dziś jednym z największych wyzwań rynkowych.

 

Dziś sztuką nie jest wykreowanie pięknego logo czy wymyślenie reklamy – sztuką jest wykreowanie realnej, a nie fikcyjnej wartości, za którą stanie konkretny człowiek. W tej specyficznej walce na ilość polubień, szokującą identyfikację wizualną zapominamy o kluczowej rzeczy dla marki osobistej: jej realnej wartości dla klienta i jej wyrazistości.

 

Jeśli napełniasz głowę drobiazgami, nie będzie w niej miejsca na sprawy naprawdę ważne. Jeśli chcesz realizować własne marzenia, potraktuj budowanie marki osobistej jako czas wytężonej pracy nad sobą. Skupienie się na celu wystarczająco wielkim, by z osobistych pragnień dążyć do jego realizacji pociąga za sobą konieczność zmiany, w tym zmiany zachowań.

 

Nie ma zmiany, jeśli nie ma zmiany nawyków.

 

 

Artykuł Nokaut pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
https://ewaczertak.pl/nokaut/feed/ 0
Zbieractwo https://ewaczertak.pl/zbieractwo/ https://ewaczertak.pl/zbieractwo/#respond Tue, 30 Apr 2019 11:58:57 +0000 https://ewaczertak.pl/?p=585 Nic dziwnego, że cisza mnie przerażała.   Nic dziwnego, że pędziłam od zajęcia do zajęcia. Ciągłe wypatrywanie okazji biznesowych, nowych kontaktów, i ten niepokój którego nie potrafiłam przez wiele lat zrozumieć a tym bardziej się pozbyć.   Zastanawiałam się, ile muszę zebrać na koncie firmowym, żeby przestać. Dzisiaj widzę, że moim priorytetem w biznesie stało […]

Artykuł Zbieractwo pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
Nic dziwnego, że cisza mnie przerażała.

 

Nic dziwnego, że pędziłam od zajęcia do zajęcia. Ciągłe wypatrywanie okazji biznesowych, nowych kontaktów, i ten niepokój którego nie potrafiłam przez wiele lat zrozumieć a tym bardziej się pozbyć.

 

Zastanawiałam się, ile muszę zebrać na koncie firmowym, żeby przestać. Dzisiaj widzę, że moim priorytetem w biznesie stało się “zbieractwo”.

Zatrzymał mnie wypadek i cała seria zdarzeń, która w krótkim czasie doprowadziła do straty bezpiecznego zapasu. Bolało jak diabli. A później przyszła uwalniająca refleksja. To było złudzenie. Przez wiele lat żyłam złudzeniem, że bezpieczeństwo mogę kupić, zabezpieczyć, przewidzieć. Okazało się, że strata nie odebrała mi poczucia bezpieczeństwa. Możecie wierzyć lub nie, ale uwolniłam się od zbieractwa.

 

I tak spojrzałam w przeszłość, w wszechogarniające poczucie niepewności, które towarzyszyło mi przez lata. Ono zawsze tam było, w głębi mnie. Ostatnie lata to największy rozwój zawodowy, zdobycie rynku dla niszowej usługi i stworzenie kursu premium. Zbudowałam nową wartość dla klientów. Odbudowały się straty.

 

Odbudowałam co ważniejsze zaufanie do życia, zaufanie do siebie. Ufam, że nic w naszym życiu nie dzieje się bez przyczyny. Odbieramy życiowe lekcje. Jedni odrabiają pracę domową i uczą się, wyciągają wnioski a inni pędzą dalej.

 

Może to naiwnie zabrzmi, ale zaczynam każdy poranek od skupienia myśli na sercu i wdzięczności. Słucham piosenki “Miłość to słowa dwa” z płyty Pieśni szczęścia i jestem spokojna.

 

Co więcej?

 

Zmieniam styl pracy. Wykorzeniłam nerwowość i niepewność. Po drodze uświadomiłam sobie, że od jakiegoś czasu najcięższa robota polega na przejęciu kontroli nad własnym życiem. Jedną z największych życiowych przyjemności jest odejście od tego, kim zdaniem innych powinnaś być, na rzecz zmierzania w stronę tego, co naprawdę kochasz, we własnym sercu, w zakamarkach duszy.

 

Przestałam wybiegać w przyszłość, kiedy naprawdę zrozumiałam i poczułam głęboko w trzewiach, że nie mam na wpływu na losowe zdarzenia i co najważniejsze, nie odgadnę co mnie czeka i moją rodzinę za dzień, dwa dni, a co dopiero za rok, dwa, pięć.

 

Jestem wdzięczna za tamten dzień, za ten jeden dzień, który wszystko zmienił i tak wiele uświadomił. Tak się właśnie rozwijamy. Tak ulegamy cudom.

 

Chcę podzielić się z Wami moją lekcją życiową.

 

Życie upomni się o nadanie mu sensu, ważności. Zmieniamy się pod wpływem inspiracji, ale częściej w chwilach determinacji, kiedy niewygoda lub próg bólu jest nie do zniesienia. Wolałabym, żeby w waszym życiu inspiracja stała się motorem głębokich zmian. Niestety w naszej naturze to ból a raczej próba jego uniknięcia motywuje bardziej do zmiany niż wizja lepszej przyszłości.

 

Z perspektywy odrobionej lekcji, powiem: nie warto. Nie warto czekać na lekcję od życia, żeby poznać jego wartość i określić pragnienia, ambicje. Nie warto żyć w świecie półprawdy, półszczęścia, półwygody, półmiłości, półakceptacji. Życie jest zbyt cenne, by zadowalać się imitacją.

 

Decydujące jest to, w jaki sposób kształtujesz swoje życie. Do najważniejszych pytań w procesie budowania marki oprócz pytania o to, czego chcesz więcej od życia, należy pytanie: czego życie oczekuje od Ciebie? Czy jesteśmy gotowi wnieść swój wkład, czy wolimy skapitulować? Człowiek, który się nie rozwija i nie wykorzystuje swoich talentów i umiejętności, żyje wbrew swojej naturze. Każdy, kto dotyka poprzez markę własnej prawdy kim jest, co czuje, czego pragnie, jaką wartość wnosi w życie innych, jakie jest jego powołanie, odnajduje spokój.

 

Wiadomość, jaką otrzymałam na koniec dnia od żony klienta: “Mój mąż kwitnie. Cudownie, że pracuje z Tobą. Dziękuję”.

 

Warto nadać życiu sens i zmierzać w stronę tego, co naprawdę kochasz, we własnym sercu, w zakamarkach duszy.

Artykuł Zbieractwo pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
https://ewaczertak.pl/zbieractwo/feed/ 0
Siła woli https://ewaczertak.pl/sila-woli/ https://ewaczertak.pl/sila-woli/#respond Thu, 21 Mar 2019 08:34:07 +0000 https://ewaczertak.pl/?p=561 Jaki cel mógłby Cię zmotywować na tyle, że zrobiłbyś wszystko, aby go osiągnąć?   Niewielu potrafi odpowiedzieć na to pytanie, a większość nigdy go sobie nie zadała. Tymczasem znalezienie odpowiedzi gwarantuje niegasnącą siłę woli i twórcze zaangażowanie w budowanie osobistej marki.   Co ok. 2 minuty, spotykasz się z sytuacją, która wymaga sprawdzenia siły woli. […]

Artykuł Siła woli pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
Jaki cel mógłby Cię zmotywować na tyle, że zrobiłbyś wszystko, aby go osiągnąć?

 

Niewielu potrafi odpowiedzieć na to pytanie, a większość nigdy go sobie nie zadała. Tymczasem znalezienie odpowiedzi gwarantuje niegasnącą siłę woli i twórcze zaangażowanie w budowanie osobistej marki.

 

Co ok. 2 minuty, spotykasz się z sytuacją, która wymaga sprawdzenia siły woli. Pozwalasz sobie na coś lub odmawiasz. Podejmujesz bardziej lub mniej ważne decyzje biznesowe. Z czego zrezygnować? Kogo zatrudnić? Z kim wyjść na lunch? W co się ubrać? Jakie wybrać śniadanie? O której godzinie wyjść z pracy? Z kim się spotkać? Co kupić?  itp. W ciągu dnia spędzasz od 3 do 4 godzin na ćwiczeniu siły woli.

 

Pamiętam postanowienie pracy nad osobowością i nawykami. Ułożyłam wtedy mantrę, która wyznacza kierunek w moim rozwoju.

Jestem mądrą kobietą o silnym charakterze i niezłomnej sile woli, kochającą świat i ludzi.

 

Gdybym po latach została na etapie ambitnej afirmacji, mogłabym dzisiaj powiedzieć wyłącznie o doświadczeniach swoich klientów. Jednak cała droga wzrastania i szlifowania specjalizacji w tworzeniu marek wymagała samodyscypliny, a wręcz powiedziałabym oddania się całkowicie realizacji swojej wizji. Jeśli ktoś pamięta obrazek konia z klapkami na oczach, to ja byłam takim koniem. Wszystko co rozpraszało odłożyłam na bok.

Podczas gdy inni podróżowali, zmieniali plany, projekty ja byłam w swoim świecie kursów marki. Pierwsze lata przypominały powolne wspinanie się na stromą górę, szczytu długo nie widziałam. Konkurencja raz rosła, a raz wykruszała się. Natomiast ja szlifowałam doświadczenie, prowadziłam kolejne kursy, prelekcje, wystąpienia, pisałam bloga, artykuły, tworzyłam kanał YouTube. Minęło 8 lat, przestałam być rzemieślnikiem, po drodze pojawił się element finezji i wyrafinowania w tym co robię. Skupiam się na twórczej pracy, bawię się tym co i jak łączę. Tworzę markę na miarę osoby i firmy z którą współpracuję. Kiedy to się stało? Nie potrafię określić.

Po drodze przechodziłam kilka ciężkich kryzysów, wiele porażek, ale wciąż doskonaliłam produkt i strategię. Dążyłam do najwyższej jakości. Błędów popełniłam całkiem sporo, najczęściej kiedy porównywałam się z konkurencją i ulegałam panice. Czy daję siebie za przykład osoby o silnej woli? Tak, to cecha bardzo uświadomiona w moim życiu. Dzisiaj to co robię i w czym jestem zawodowcem procentuje dobrą marką i renomą, jaką zdobywam u klientów. Na silną wolę jak i na sukces w swojej specjalizacji musiałam zapracować.

 

Pomiędzy sukcesem a porażką układa się niewidoczna linia, a ta linia to siła woli. Siła woli daje moc do przezwyciężenia siebie oraz takich cech i nawyków, które trzymają w samozadowoleniu i w szponach ego.

 

Pracuję z klientami, którzy budzą mój szacunek. Większość właścicieli firm ma wbudowaną siłę woli w pancerz swojej osobowości. Nie rodzimy się z ta cechą, natomiast każdy z nas może ją wypracować poprzez praktykowanie. Właściciele mają sprzyjające warunki do hartowania swojej woli, ponieważ są silnie zmotywowani do osiągnięcia osobistych celów, które tak się najczęściej składa, że są celami biznesowymi. Jeśli nie masz firmy, pozostaje codzienna uważność.

 

Od czego zacząć?

 

Dotrzymuj słowa i nie w stosunku do innych ale przede wszystkim w relacji z samym sobą. Siłę woli ćwicz poprzez pracę nad swoimi nawykami. Zły nawyk możesz zmienić tylko poprzez zastąpienie go tym dobrym i wspierającym Twoje cele. Dotyczy to codziennych decyzji: zjadanie nadprogramowych słodyczy zastępuje nawykiem jedzenia daktyli i orzechów, poranne przeglądanie Instagrama zastępuje słuchaniem inspirującego audiobooka, wypicie kawy ze śmietanką zastępuje miętową herbatą, rezygnuje z kolejnej pary butów, żeby wyjechać na egzotyczne wakacje itd.

 

Szukaj codziennie odpowiedzi na pytanie co motywuje Ciebie na tyle, że zrobiłabyś wszystko, aby go osiągnąć? Wspierające nawyki określisz, jeśli zaczniesz realizować wystarczająco wielki i ważny cel. Siła woli pomoże ci wytrwać na tej drodze.

 

W życiu biznesowym określenie ambitnego celu jest kluczowe dla sukcesu natomiast znalezienie odpowiedzi PO CO, daje paliwo dla naszej woli.

Artykuł Siła woli pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
https://ewaczertak.pl/sila-woli/feed/ 0
Jakim grzechem brudzą się najczęściej liderzy polskich firm? https://ewaczertak.pl/jakim-grzechem-brudza-sie-najczesciej-liderzy-polskich-firm/ https://ewaczertak.pl/jakim-grzechem-brudza-sie-najczesciej-liderzy-polskich-firm/#respond Fri, 09 Nov 2018 12:43:42 +0000 https://ewaczertak.pl/?p=508 Lenistwo! Lenistwo uprawiamy na różne sposoby. Najłatwiej zauważam u siebie lenistwo fizyczne. Przejawia się ono w unikaniu regularnego wysiłku fizycznego. Czy nie przesadzam, skoro przebiegłam maraton i biegam od 25 lat? Ostatni miesiąc to powrót do codziennej aktywności po czterech miesiącach przerwy. Bywam dla siebie wyrozumiała, i dlatego poszukam innej definicji.  Z wyboru jestem leniwcem. […]

Artykuł Jakim grzechem brudzą się najczęściej liderzy polskich firm? pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
Lenistwo!

Lenistwo uprawiamy na różne sposoby. Najłatwiej zauważam u siebie lenistwo fizyczne. Przejawia się ono w unikaniu regularnego wysiłku fizycznego. Czy nie przesadzam, skoro przebiegłam maraton i biegam od 25 lat? Ostatni miesiąc to powrót do codziennej aktywności po czterech miesiącach przerwy. Bywam dla siebie wyrozumiała, i dlatego poszukam innej definicji.  Z wyboru jestem leniwcem.

Kiedy nadarzy się sposobność praktykuje niespieszny tryb jazdy na nartach, umiarkowaną prędkość jazdy samochodem, trucht zamiast ścigania na czas, długie przytulanie zamiast szybkiego całusa. Mogę w bezruchu trwać kilka godzin patrząc na jesienne drzewa lub na Misię i Batmana, moje dachowce. Lubię zwalniać, kiedy bocznymi drogami wracam autem do Wilanowa. Wydłużam chwile, kiedy rano piję kawę i na kilka minut siadam na schodach przed domem.

 

Bycie leniwcem nie jest groźne.

 

Natomiast wielokrotnie spotykam się z innym rodzajem lenistwa, niezwykle groźnym, lenistwem intelektualnym i duchowym. Polega ono na tym, że człowiek nie używa swojej zdolności myślenia, odczuwania po to, by obserwować siebie i rzeczywistość i by wyciągać logiczne wnioski z tych obserwacji. Także wnioski z bolesnych konsekwencji ulegania swoim lękom, stereotypom. Takie lenistwo prowadzi do trwania w ignorancji, do bezkrytycznego myślenia i działania.

 

Człowiek, który ulega lenistwu w sferze myślenia, staje się duchowo jałowy, gdyż duchowość to zdolność do zrozumienia swojego sensu życia i do szukania odpowiedzi na najważniejsze pytania: kim jestem, dokąd  zmierzam, w oparciu o jakie wartości realizuje swoje pragnienia? Czy widzę dobro innych ludzi? Lenistwo duchowe oznacza, że nie stawiamy sobie takich pytań.

 

Lenistwo duchowe to najkrótsza droga do braku pokory i małości moralnej.

 

Oznacza to niechęć człowieka do analizowania własnego postępowania w kategoriach dobra i zła. Człowiek leniwy w sferze moralnej ma nieuporządkowane sumienie, a w konsekwencji nieuporządkowane życie i biznes. Myślę, że spotykacie na co dzień w relacjach biznesowych osoby leniwe moralnie, które nie zdają sobie sprawy z rozmiaru zniszczeń, jakich dokonują wokół siebie.

 

W tym upatruję główny grzech przedsiębiorców. Skutki tego grzechu to niefrasobliwość w inspirowaniu się cudzymi pomysłami, zapożyczanie idei, kopiowanie, kradzież własności intelektualnej, naśladownictwo, ignoranctwo w osobistym rozwoju.

 

Trzeba mieć przynajmniej jedną bratnią duszę albo rodzinę, w której człowiek się odbudowuje, jeśli mamy styczność z takimi osobami. Trzeba dążyć do naturalnego zabezpieczenia, dzięki któremu nie trzeba stosować specjalnych technik antystresowych, żeby dojść do siebie. Jedną ze sprawdzonych metod jest zbudowanie dla siebie grupy wsparcia lub przebywanie w otoczeniu osób o budującym podejściu do życia.

 

Wysłuchajcie rozmowy z adeptką kursu budowania marki premium,  Żanetą Auler, Opowiadaczem Ameryki, przewodnikiem, podróżnikiem. Właścicielka biura Fun Travel z siedzibą w prestiżowej dzielnicy Los Angeles i studia fitness YogaCycle celnie punktuje mocne i słabe strony polskich przedsiębiorców.

Artykuł Jakim grzechem brudzą się najczęściej liderzy polskich firm? pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
https://ewaczertak.pl/jakim-grzechem-brudza-sie-najczesciej-liderzy-polskich-firm/feed/ 0
Co sprzedajecie? https://ewaczertak.pl/co-sprzedajecie/ https://ewaczertak.pl/co-sprzedajecie/#respond Tue, 23 Oct 2018 13:06:15 +0000 https://ewaczertak.pl/?p=485 Od roku zastanawiam się, czy prowadzenie bloga jest dowodem kompetencji w swojej dziedzinie, czy wynikiem nadmiaru czasu i próbą przykucia uwagi klienta. Jedna perspektywa, dość kontrowersyjna oznacza, że prowadzę bloga, ponieważ nie wierzę w wartość moich przemyśleń i nie znajduję odbiorców, którzy byliby w stanie za nie płacić. Druga bardziej popularna, oznacza, że idę z […]

Artykuł Co sprzedajecie? pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
Od roku zastanawiam się, czy prowadzenie bloga jest dowodem kompetencji w swojej dziedzinie, czy wynikiem nadmiaru czasu i próbą przykucia uwagi klienta. Jedna perspektywa, dość kontrowersyjna oznacza, że prowadzę bloga, ponieważ nie wierzę w wartość moich przemyśleń i nie znajduję odbiorców, którzy byliby w stanie za nie płacić. Druga bardziej popularna, oznacza, że idę z duchem czasu, dzielę się wiedzą, tworzę zaangażowaną społeczność, daje wartościowe treści i w ten sposób buduję wizerunek profesjonalisty z wykorzystaniem kanałów sieciowych.

 

Wiele rozmów prowadzonych ostatnio skłania mnie do tej pierwszej perspektywy, trudnej dla wielu do przyjęcia.

Przypominam sobie zasłyszaną historię od jednej z klientek. Na jednym ze śniadań biznesowych poznała właścicielki firm, które kilka lat wcześniej ukończyły u mnie kurs. Rozmowa potoczyła się wartko w kierunku, co ci to dało, jak rozwinęłaś swoją markę osobistą. Odpowiedzi różne, ale jedna z osób jednoznacznie stwierdziła, że efektem jest pisanie bloga i stała obecność w sieci. Trochę to trwało, zanim przetrawiłam, co usłyszałam, ale konkluzja nastąpiła po pytaniu klientki. Ewa, powiedz mi, jak one to robią, mają wymagające zawody, a znajdują czas na pisanie bloga, bycie aktywnym w sieci, są na każdym śniadaniu dla kobiet, piszą artykuły na portalach tematycznych.

 

 

Czy aktywność w sieci odsuwa uwagę od głównego biznesu?

 

Jak to robią? Moja intuicja podpowiada, że czegoś jednak robią mniej. Budowanie contentu w sieci, stała obecność na wydarzeniach i konferencjach wymaga dużego nakładu czasu. Taka marketingowa aktywność odsuwa uwagę przedsiębiorcy od głównego biznesu i daje sygnał, że niewystarczająco dużo sił poświęca swojej aktywności zawodowej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przedsiębiorca deleguje niektóre z tych działań marketingowcom. Powiem z całą odpowiedzialnością, praktycy biznesu, właściciele firm, menadżerowie, prawnicy, politycy, członkowie zarządu, dziennikarze, artyści, aktorzy a także wszystkie osoby, które chcą budować markę premium nie powinni prowadzić bloga, nawet na tak specjalistyczne tematy jak np. prawo autorskie w internecie, czy kwestie gospodarcze, polityczne.

 

A co z osobami, którym rekomendowałam pisanie bloga i aktywność w sieci?

 

Nadal rekomenduje osobiste zaangażowanie w bloga tym, dla których jest to narzędzie sprzedaży.  Blog jest świetnym miejscem, gdzie uczymy się formować przekaz marki. Pisanie oczyszcza umysł i jest praktycznym, prostym sposobem wyrażania opinii, mówienia o wartości swoich usług i produktów, informowania o ofercie. Od kilku lat piszę bloga, na początku miałam dużą potrzebę edukowania czym jest marka osobista,  jednak dzisiaj to już nie ma racji bytu, temat znany, wyłonił się rynek ekspertów. W tym roku zmieniłam formę bloga z firmowego na osobisty, zmieniłam tematykę i częstotliwość. Zawiesiłam w maju swoją aktywność na prywatnym Facebooku, okroiłam zawartość do biznesowego minimum. Pozostawiłam tylko oficjalny Funpage Marka z Klasą, Instagram, Youtube. Łączy je aspekt mojego życia zawodowego – praca nad marką z przedsiębiorcami.

 

Każdy sam musi dojrzeć do własnych decyzji. Nie da się kompletnie wycofać z sieci, ponieważ stając się osobą publiczną i marką premium, zgadzasz się na bycie obserwowanym. Możemy jednak sami zarządzać treściami na swój temat i oszczędnie, z rozwagą publikować własne przemyślenia. Jeśli chcemy pozostać marką premium, trzeba jasno formować swoje myśli, dbać o precyzję i jakość komunikatu.

 

Artykuł Co sprzedajecie? pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
https://ewaczertak.pl/co-sprzedajecie/feed/ 0
Jak zbudować markę premium w sieci? Część II https://ewaczertak.pl/jak-zbudowac-marke-premium-w-sieci-czesc-ii/ https://ewaczertak.pl/jak-zbudowac-marke-premium-w-sieci-czesc-ii/#respond Mon, 17 Sep 2018 11:27:21 +0000 https://ewaczertak.pl/?p=395 Jeśli nie poznasz, co obce – trudno Ci będzie poznać siebie. Czym jest to obce?   Obcy, przyprawia nas o dreszcze, jak z filmu grozy. Sama myśl o najciemniejszych zakamarkach naszej duszy, przeraża bardziej niż realne zagrożenie. Co ukrywamy przed światem, czego się wstydzimy, czego nie akceptujemy w sobie, co grzebiemy w niepamięci? W obawie […]

Artykuł Jak zbudować markę premium w sieci? Część II pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
Jeśli nie poznasz, co obce – trudno Ci będzie poznać siebie.

Czym jest to obce?

 

Obcy, przyprawia nas o dreszcze, jak z filmu grozy. Sama myśl o najciemniejszych zakamarkach naszej duszy, przeraża bardziej niż realne zagrożenie. Co ukrywamy przed światem, czego się wstydzimy, czego nie akceptujemy w sobie, co grzebiemy w niepamięci? W obawie przed odkryciem “prawdziwej twarzy”, nazywanej autentyczną robimy różne uniki lub nadmiernie nadmuchujemy jeden wymiar naszego wizerunku, Personę.

Mylimy personal branding z kreowaniem samego siebie. Do tego stopnia dajemy się pochłonąć kreowaniu własnej Persony, że przestajemy rozróżniać, co jest jeszcze naszą myślą, czuciem, decyzją a co wynika z premiowanych zachowań, czy ze strachu przed wypłynięciem “prawdy”?  Nie w tym rzecz, by z zadowoleniem klepać się po plecach i powtarzać: jestem najlepsza. Ważny jest w budowaniu marki proces i transformacja, ponieważ prowadzą do pełnego, świadomego i twórczego życia.

Transformacja wymaga zajęcia się tym, co najbardziej przeraża, tym co skrywamy nie tyle przed innymi, co przed samą sobą – cieniem, obcym inaczej negatywnym obrazem siebie.

Cień

 

Cień (pojęcie wprowadzone do współczesnej psychologii przez C.G.Junga) kształtuje się w dzieciństwie, kiedy uczymy się jacy powinniśmy być, a jakimi być nie wolno. Cień formuje to, co tłumimy i usuwamy do nieświadomości w obawie przed odrzuceniem przez innych ludzi.

 

 

“Cokolwiek ma moc wyzwalania z pozoru nieuzasadnionych wybuchów złości lub prowokuje do izolowania się, możemy być pewni, ma przyczyny ukryte są w strefie cienia, czyli w nieświadomości. Wszyscy mieszkamy we wspaniałych pałacach umysłu, ale większość z nas używa tylko jednego pokoju. Do pozostałych boimy się nawet zbliżyć, a strych i piwnice budzą w nas paniczny lęk.  Ciąży na nas kulturowe tabu zabraniające zaglądania szczególnie do piwnic (cielesność, popędy, agresja, potrzeba indywidualnego przetrwania) i na strychy (miłość, duchowość, ekstaza, wolność). To wielkie i zasmucające marnotrawstwo możliwości, jakie stwarza człowiecze życie. Na szczęście coraz więcej ludzi zaczyna rozumieć, że warto wreszcie rozgościć się w swoim dziedzictwie. Odkrywa, że od zawsze mieszkamy w niewymownie pięknym, przebogatym pałacu bez ścian i okien. Przeczuwa, że nie wykorzystują swojego potencjału fizycznego, emocjonalnego, intelektualnego i duchowego – i pragnie to zmienić.”

więcej Wojciech Eichelberger. 

Transformacja

 

Wiele osób wybiera pozostawanie w niewiedzy, ponieważ obawia się pracy nad poznaniem siebie. W procesie budowania marki istnieje bezpieczna przestrzeń, by uczciwie i łagodnie przyjrzeć się sobie. Jeśli nie poznamy własnych lęków, będziemy wierzyć, że istnieje gdzieś lepsze miejsce, że możemy stać się kimś lepszym, nigdy nie będziemy w stanie się odprężyć i zaakceptować tego, kim i gdzie naprawdę jesteśmy. Potęga transformacji w personal brandingu, zawiera się w docieraniu do własnej autentyczności. Bardzo łatwo sięgać po małe kłamstewka, gdy piszesz własną historię. Kreując Personę, musisz unikać nawet minimalnej przesady i pozornie nieszkodliwych półprawd, gdyż wcześniej czy później zaszkodzą twojej marce. Sekret budowania autentycznej marki polega na tym, że nie ma żadnego sekretu. Trzeba żyć i pracować w prawdzie.

Artykuł Jak zbudować markę premium w sieci? Część II pochodzi z serwisu Ewa Czertak.

]]>
https://ewaczertak.pl/jak-zbudowac-marke-premium-w-sieci-czesc-ii/feed/ 0